“შეუცნობელია გზანი უფილსანი…”

“შეუცნობელია გზანი უფილსანი…”
რა შუაში იყო…

მართლა რა შუაში იყო…
ლოგინზე ვიწექი გვერდულად,სიგარეტს ვაბოლებდი და ფანჯარაში ვიხედებედი…ცა ჩანდა მარტო..დიდი და ლურჯი.
ისეთი დიდი და ლურჯი, რომ თვალები მიჭრელდებოდა,ჰაერში პატარა თეთრი  წერტილები დაქროდნენ სწრაფ-სწრაფად და ქაოტურად.
რაღაც საშინლად ლამაზი სანახაობა იყო.

ისევ ვიწექი.
ამ დროს თბილისში ძაან ცხელოდა,თან შუადღე იყო,სული მეხუთებოდა მარა ისე კარგად ვიწექი და ისე გემრიელად ვაბოლობდი რომ არაკაცი ვიქნებოდი რომ ავმდგარიყავი…თან ეს ცა!

რაღაც ძაან ლურჯი იყო..თან მზით განათებული…უღრუბლო საერთოდ.

ისევ ვიწექი…
გვერდზე ძმაკაცი მეწვა,ეძინა..

და ეს ძილის ხმები,ჩუმი დამამშვიდებელი სასტიკად მოქმედებდა დანარჩენ ყველაფერზე და უბრალდო მაბავდა ერთ ადგილზე…
ასე მეგონა რო ავმდგარიყავი ძაან დიდი ნაბიჭვარი ვიქნებოდი…

ვუყურებდი ცაზე გამოკიდებულ პატარა მოუსვენარ წერტილებს და ეს უკვე ჰიპნოზივით მოქმედებდა…
ნელნელა თვალებიც დამეხუჭა და ძალიან ღრმად გადავეშვი…არა კიარ გადავეშვი ჩავეშვი…ნელა,ნელა და ღრმად…
სიჩუმეში…სიბნელეში.
სიგრილეში…

აღარ მცხელოდა უკვე…

საერთოდ მოვეშვი..
არ წამოსულა ათიათასი აზრი,არ გამხსენებია ათიათასი კადრი, არც არავის ხმა არ მესმოდა..უბრალოდ ქვევით და ქვევით მივდიოდი…
ყურებში თითქოს ქარის ქროლვა მესმოდა…

არა ქარის კიარა..სიოს..უფრო ზუსტად..უდაბნოში რო უბერავს,გამხმარ ბუჩქებს რო აგორავებს…
ესეც ხომ სიჩუმის იყო…
ამ უდაბნოში გავჩნდი…ღამით,სიგრილეში..გვალვისგან დახეთქილ მიწაზე,ირგვლივ კაქტუსებით…ვარსკვლავებით მოჭედილი ცით…გალაქტიკებიც კი რომ ჩანს,წითელი და ვარდისფერი ვარსკვლავებით…გადაჭედილი, გადაძეძგილი.

ვიწექი ისევ…

და ისევ ცას ვუყურებდი…ოღონდ ეხლა უკვე ცხელ მიწაზე ვიწექი და ღამის ცას ვუყურებდი…
მოფუსფუსე ვარსკვლავები ერთ ადგილზე იყვნენ უკვე გაჩერებულები და უაზროდ ლამაზად ანათებდნენ…
და მთვარე…უზარმაზარი და ვერცხლისფერი…ისე ძალიან აჭერდნენ რომ გარშემო ჩამონგრეული ყავისფერი კლდეების,კაქტუესბის და პატარა ბუჩქების სილუეტს გაარჩევდი….

სიო უბერავდა…

ეხლა უკვე მარტო ვიყავი…
და ვიწექი ისევ…
და გაღვიძება არ მინდოდა…

ასე მინდოდა ვყოფილიყავი კიდევ…და კიდევ…

და კიდევ…

გასაჭირში ვარ სათაური…

პირველად ფანჯრები დამოუკიდებლად რომ გამოვცვალე 17ის ვიყავი,არ გამიჭირდა იმიტო რო ყველა ხელსაწყო ნორმალურად ფუნქციონირებდა და მოკლედ გადავაყენე როგორც იქნა…

ნუ მერე და მერეც კარგად წავიდა ყველაფერი მარა აი ბოლო წელია უკვე გადაყენება კიარა ვინდოუსის ჩამტვრევა მინდება უკვე…
რატომ?
ჯერ ერთი მიტომ რომ კომპიუტერი 2002 წელს არი ნაყიდი და უკვე აღარ შეუძლია,თავისი ჭირი მოიჭამა უკვე და რაც დარჩა იმას ვეღარ წვდება. ეს ერთი,მეორე,უკვე კაი ხანია სიდი რომს იავნანა თუარ უმღერე ყველანაირ მოვალეობაზე უარს ამბობს, და მესამე მემგონი ბევრმა იცით თუ რას ნიშნავს კომპიუტერულად აბსოლიტურად გაუნათლებელი და, რომელიც დღენიადაგ სკაიპში კლავს ყვოველგვარ უარყოფით ემოციას!

ანუ ადამიანი რომელიც თავისდა უნებურად იღებს ყველანარი ფაილს რომელსაც უგზავნიან აღნიშნული სატანის ხელსაწყოდან(სკაიპზეა საუბარი)..

და მოკლედ…აი უკვე მერამდენედ ჩემი და თავდახრილი შემოიძურწა ჩემს სამყოფელში და დარცხვენით მითხრა რომ კომპიუტერს სუნთქვა უჭირს და რომ მასაც ნერვები დააწყდა უკვე და გადააყენე რა გთხოოოვვ!!!!!!
ოღონდ რაც მთავარია თაივისი ფაილები შეუნახე…

და ყველამ ვიცით მგონი ეს ფაილები რაცაა..
საყვარელი ცხოველების სურათები…რაღაც ყყყყყყყყყყყყყყყყყყყყყ პროგრამები,ფლეშ თამაშები და იდიოტრუ კიდე ათასი რაღაც ყყყყყყყყყყ!!!!რომელიც თავისთავად არიან კომპიუტერის დედის მოტყვნის მიზეზნი!!!

მარა როგორც უკვე გითხარით სიდი რომი ატკაზს მაძლევს,მე კიდე იავნანას სიმღერა არ ვიცი…

არ ვიცი და შემეცით.

ხო რაც მთავარია…კომპიუტერი უარს ეუბნება თანამშრომლობაზე ყველა სიდი რომს…
და ჩნდება კითხვა:
სად ტრაკში შევყო თავი??
კამარკვიეთ რა…

ბოლოს და ბოლოს მეც ხომ მჭირდება კომპიუტერი…

მეტად შემეცნებითი პოსტი…და მეტად გაუმართავი!

ნიუფაუნდლენდში(იროკეზიის მახლობლად,ჯანჯღავას ვულკანიზაციიდან რო გადაუხვევ) აღმოაჩინეს აქამდე დედამიწაზე უცნობი ელემენტისგან დამზადებული ხანჯალი…
ხანჯალს ვადაზე გამოსახული აქ ძველ არქაული ანბანური ორი ასო პ და პ…
პრინციპში ერთი ასსოა მარა ორჯერაა ტაკშტო ერთი ყლეა….
აღომოჩენილი ხანჯალი ნაპოვნია აქლემის ფუნის 23 მეტრიან ფენაში…ხანჯალი ვინ აღმოაჩინა და რა უნდოდა იმხელა მძღნერში იმ დალოცვლის კაცმა არ იცის,რადგან მეცნიერები მას იფარავენ…
აღსანიშნავია რომ აღნიშნული ხანჯალზე აღნიშნულია აგრეთვე ფრიად აღსანიშნავი ორნამენტებები,ვადაზე გარდა ზემოთნახსენები ასოებისა ვამჩნევთ აგრეთვე გადაღუნული თვალებიანი ფალოსის გამოსახულებას…
მეცნიერები ვარაუდობენ რომ ხანჯალი ეკუთვნოდა თვით პიტერ პენს…
“საიდან ეს დასკვნა ხუი ივო ზნაეტ,მარა რადგან ორი პ აწერია ხანჯალს ვადაზე სავარაუდოა რომ ეს ორი ინიციალებია და ჩვენ პიტერ პენის მეტი თავში არაფერი მოგვივიდა,ნუ რათმქმა უნდა იყო ვარიანტები პრისცილა პერესზე,პორაჩან პროველსკაიაზე,პერეზან პედერშტეინზე,პიდერ პედროზიანზე და პინოზავრ პენისზე მარა ბოლო გამოკვლევების თანახმად რომლებიც გენური ინჟინერიით ჩატარდა ვადაზე, დავადგინეთ რომ ხანჯალი ეკუთვნოდა 13 წლის ნძრეველა ბიჭს ასე რომ პიტერ პენი ჯერ ჯერობით ყველაზე მისაღEბი და სავარაუდოდ ასიანში ეგაა რა კაროჩე” ეს გახლავთ დასკვნა დოქტორ ზელენ ჰოფ აღთ ზიბენ მეტრაკ ჰაინცერმანისა,აღნიშნული ეკსპედიციის ხელმძვანელისა…

ასევე ჩატარდა გეულოგიურ,მძნეროლოგიური გამოკვლევები აღნიშნულ 23 მეტრიან აქლემის ფუნაზეც და გაირკვა რომ აღნიშნული ფუნის ასაკი აღემატება დაახლოებით 3000 წელს…

მეცნიერები დღემდე იმტვრევენ თავს იმაზე ფიქრით თუ ოროგრ მოხვდა 3000 წლსი წინანდელ მძღნერის გროვაში პიტერ პენის ვადაზე გადათესლებული,სულ რაღAც 200 წლის ხანჯალი,რატო ახატია ხანჯალს გადაღუნული ფალოსი,საერთოდ საიდან გაჩნდა ნუიფაუნდლენდში ამდენი აქლემის მძღნერი ასე ერთ ადგილზე მოქუჩებული და ვაბშე ეს ხანჯალი ვინღა ჩააგდო ამხელა მძღნერის გროვაში სუ გამოყლევდა ეს ხალხი…

აღნიშნული აქლემის ფუნის გროვა მდებარეობდა ნიუფაუნდლენდელი გლეხის კარმიდამოში და როცა მეცნიერებმა ეს ხანჯალი აღმოაჩინეს თავიდან გლეხმა პრეტენზია გამოთქვა ხანჯლის მესაკუთრეობაზე მარა რო გააცნბიერა რა მძღნერში უნდა გადავარდნილიყო ყველაფერი ყლეზე დაიკიდა მეცნიერებს უთხრა ოღონდ ეს მძღნერი მომაშორეთ და ეგ ხანჯალი ტრაკშიც გითხრიათო….
მეცნიერები ვარაუდობნ რომ,ამ ხანჯლის პატრონი ანუ იგივე პიტერ პენი დიდი ნძრევიას გადაღუნული ფალოსის კულტის მიმდევარი იყო….
ამ კულტის 20მეტრიანი გადაჭუნული ფალოსის კერპიაღმოჩენილია აღნიშნული ადგილიდან 75 კილომეტრში…
კერპს ინახავდა ერთ ერთი ადგილობრივი მაცხოვრებელი,68 წლის ქვრივი ქალი რომელიც თავგამოდებით აჯდებოდა ამ ფალოსს ბოზიშვილივიყო თუ მოგცეთო მარა მას შEმდეგ რაცმეცნიერება სუ წლხის ქვეშ გაიფინეს დედაბერმა ფალოსი დათმო….
მერე გადაბრუნდა მოფსა და მოკვდა….
ვსო,მორჩა….

კარგისტრაკი არ დაკარგულა….იგი უკვე აქაა

ბოლო პოსტი 22 თებერვალს დავწერე და მეთქი უნამუსობაა თქო ესე უპატრონოდ ჩემი კუთხის მიგდება თქო და ამიტომ შემოვეი და ვწერ,
თემა არ მაქ არჩეული ამიტომ მივედმოვედები რაღაცებს და გავალ …

მოკლედ ამ ბოლო დროს ბოლოგერობაში დიდი აქტიურობა შეიმჩნევა,ბლოგერების ტემაში ფორუმზე პიზდეც ინტელექტი იდება და ხალხი ზეგამეტებით ცდილობს აითვისოს ყველაფერი ახალი…
ჰო ამასწინათ ყვავას ვლოგი თუ რაღაც როა ის ვნახე მოკლედ და იქ იყო გაკრიტიკება ბლოგების,რო ესო გოიმობააო,ისო ძაან გოიმობაო,ეს ვაბშე ყლეობაა და იმის დედაცმოვტყანო…
ჰოდა ერთერთი თემა იყო სამიწერტილი..ანუ სამიწერტილი სათაურში და სამიწერტილი ასეშემდეგშსი…

რა ვქნა შემეცით და ეს სამიწერტილი წიკივით მაქ აკიდებული კლავიატურაზე როარც ჩავარტყა სადმე არ შემიძლია…

ჰო კიდე უამრავ ენტერზე იყო ბაზარი კიდე ანუ ხომიხვდით რა..ჩემ წერისსტილში უამრავი მაგალითია მაგის…

რა ვქნა აქაც შემეცით და ეგეც წიკათ მაქ…

ტაკშტო შემეცით..

არადა რატომაა ვითომ გოიმობა?
ყლეზე არ კიდია ყველას?
არ კიდათ?
ხოდა ამ ჩემ ყლეს თუარ კიდიათ..
ხო ეგ ერთი,დალშე…გუშინ ბლოგერების შკრებასავთი ვნახე მაკდონალდსში საბურთალოზე,მედაჩემი ძმაკაცები ვსკდებოდით კარტოფილით ჰორიზონტზე ქისი პატუტასო(ყაჰოოში ეგრე მყავს და ბლოგს რა ქვია არ ვიცი),ლადყცროწ და (მემოგნი მესამე ვინც ვიცანი ის იყო) პიკოლინა რომ გამოჩნდნენ,ეგ მესამე კარგად დამამახსოვრდა იმიტომ რომ ზურგით იჯდა ჩვენსკენ და მთელი აღტაცებით აჩენდა ტანგას და მისმიდამოებს…
არ მივსულვარ…
თავიდან მეთქი მივალ და მივესალმები მეთქი,ვეტყვი რომ ეს მე ვარ დიდი კარგისტრაკი მეთქი მარა მერე მაინც არ მივედი…

ხვუი ივო ზნაეტ რატომ…
ხო ამ ვიდეო ბლოგზეც მინდა დავამატო ერტი ორი რაღაც…არ მევასება მე…მე ის მევასებოდა რო ეწერა და ვკითხულობდი იმ ყოველდღიურ პიზედც ინტელექტს ტუ ნოველებს და გულისტკივილს,ვიდეო ბლოგკი კიდე რაღაც ჩაჯმაა,მიდი და უსმინე და უყურე ეხლა ძალით დაყენებულ ხმებს და როჟებს და კიდე იმას  ტუ რომელ უხერხულ მოძრაობას იყენებს ისა თუ ეს ვლოგერი თავსი უხერხული სიტუაციის დასაფარად…
ყლეიზმ…
ეგ ბლოგზე და მასეთზე რაც მინდოდა მეთქვა…
დალშე..დამეწყოსწავლა,დავდივარ უნივერსიტეტში და ამათი დედამოვტყან…
პირველ კორპუსში კუჭაშლილი ჩაჯმის გამო გადაგვანაწილეს და ხან სად ტრაკში ვარ გარჭობილი ხან სად ტრაკში…
ტოესწ მეხუთე კორპუსი,მერვე და მეორე…
სწავლისმხრივ უიმედოთ ვარ,არქეოლოგი ვარ,გაცდენილიმაქ ერთი სემესტრი კიდე ერთი სემესტრის ქულები შეტანილი არ მაქ უწყისში თუ რაც ქვია და ორი საგანი მაქ გაძოვილი…
ზატო ჩემი ჯოხი ყველაზე პოპულარული არსებაა სანოცნობოში… ხან ვის ტრაკში ვპოულობ და ხან ვის ლოყაში…
დალშე…რაც მე არ შემეხება…
შევეცი ყველაფერს რაც მე არ შმეხება ამ ეტაპზე…

კარგადმეყოლეთ

მუდამ თქვენი კარგისტრაკი…

changes…

გუშინ აღსარება ჩავაბარე…

პირველად….

ხო რა იყო აღასარება ჩავაბარე…
მარა არანაირი განსხვავება არ მიგრძვნია გუშინდელსა და დღევანდელ დღეს შორის…ისევ ისეთი უაზრო ცარიელი თავი,ისევ გაუპარსავი წვერი და ეროტიული სურათები…
ეგ კიარა რა მაინტერესებდა…აი ყველა მეუბნებოდა რო პირვლი აღსარებისას მუხლების კანკალით მივედიო მღვდელთანო,რო ვლაპარაკობდი ენა მებმოდაო…გაოგნებული გამოვედიო იქიდანო…თითქოს ტვირთი მომეხსნაო და მოკლედ მთელი ამბავი…
მე რატო არ დამემართა არაფერი ეგეთი? მივედი,დამელაპარაკა(მაგარი კაცი იყო:D ერთი ორი უაზრო ცოდვა რო ჩAმოვუთვალე სპროტსმენობის და მუსიკანობის პონტში ეგო რა ცოდვაა თუ ძმა ხარ ეგ აღარ მითხრა მეორეჯერო) ძაან საკაიფოდ,მტარვალივით მწველი თვალებით არ მიყურებდა და მოკლედ…ჯიგრული იყო რა ყველაფერი…მარა აი ის ყველაფერი არ მიგრძვნია რასაც ხალხი ამობობს რო ასეო და ისეო…არის აღსრულდა ოცნებაო…
და რატო ვერ ავიგე?

ერთი ორმა მითხრა ალბათ გულწრფელად არ ნანობდი მაგ ცოდვებსო..და პრინციპში მართალიცაა…ყველაფერი ჩამოვწერე რაც გაკეთებული მქონდა მარა სინანული არ მქონდა…ჰოდა ეტყობა მაგის ბრალია რო პროჭის კანკალი არ მჭირდა.
სამაგიეროდ სახლში რო მოვედი ვაშლი ვაღებინე…
მოკლედ…
ცვლილებებზე მინდოდა ლაპარაკი…ჰოდა ცვლილება ისაა რომ…მარხვას ვიწყებ,ოღონდ შიძლება ძაან მძიმედ არ მომთხოვონ…მაინც ვნახავთ ჯერ რისი თავი გაქო…
და ნელ ნელა დაიწყეო მერე…

ჰოდა მთავარი არ მითქვია…
ერთიორმა მეგობარმა მითხრა როიცვლებიო…ისეთი აღარ ხარო…

ერთმა მითხრა უფრო სერიოზულდებიო და მევასებაო…მეორემ სწორ გზას ადგახარო…

მე ვკითხე ცუდ გზას როდის ვადექი მეთქი და არა ცუდს არ ადექიო ისეო…პროსტა რავი რაღAც შეიცვალა შენში და მომწონსო ეგო…
მოკლედ მასეთი ბაზარი წავიდა რა…
ჰოდა…
საქმე რაშია…მე ვერავითარ სხვაობას ვერ ვამჩნევ საკუთარ თავში…უფრო სწორედ ვამჩნევ რაღაც რაღაცეებს მარა ისეთს სერიოზულს არაფერს…
ყველაფფერს ჩემი ფეხის მოტეხვას ვაბრალებ,იმას რო უფრო დინჯი გავხდი,აღარ ვცქმუტავ…მაგრამ ვიცირო ეს ფეხი საბოლოოდ რო ჩამიდგება ფორმაში ისევ ის ვიქნები ხუჭუჭა პატრა(არადა 25 იანვრიდან 18 თებერვლადმე ერთი სანტიმეტრი მოვიმატე ასე რო გავაგრძელო სახლში ფანჯრიდან შევლ(კეეეეეეეე))…
ანუ ისევ ისე ვიყლეპროჭავებ რა…
ნუ ცოტა ისიც მგონია რო ცოტა მართლაც და დავწყნარდები მარა ყოველშემთხვევაში სურვილი მაქ რო ისევ ის ვიყორაც ვიყავიყოველთვის და იმ ჩემ მეგობრებასც ეგ ვუთხარი რო მე არასოდეს შევიცვლები მეთქი…

ჰოდა იმ მეორე მეგობარმა არ შეიცვლები და ძაანაც კაი რაც ხარ ისედაც კაი როჟა ხარო და ეგ გამიხრდა ძაან…
მართლა ძააან გამიხარდა…

ეგ იყოდა ეგ…

ახალი კომპიუტერიმინდა…

აბა რა ხდება?

ხო ვიცი..

არც არაფერი არ ხდება…ვიცი.

ჰოდა კაი ხანია აქ არ გამომიხედავს აქეთ…
არა გამოხედვით როგორ არა შემოვიხედებოდი ხოლმე მარა არაფერს ვაკეთებდი ჰოდა დღესმეთქი რამეს დავამატებ სულ უპატრონოდ ხოარ ეგდება თქო…

ჰოდა ამ კვირაზე დავწერ მაშინ…
ანუ ახალი კომპიუტერი მინდა…

ერთი კვირა ჩემი დეიდაშვილის კომპიუტერი მდეგა სახლში და ტრაკი ვიღრძე თამაშებით….რაც ამ ოთხი წლის მანძილზე არ მითამაშია ჩემი ჩუხანა კომბაინის გამო ერთიანად ამოვიღე და ავინაზღაურე,და მერე მთელი ღამეები ყვერების ბუჟები მქონდა…

ჰოდა მოკლედ დღეს წავიდა ეგ კომპიუტერი თავის სახლში და ამ ჩემ სუნიან მახინას სკამს რო მივუჯექი დავინახე თუ რამხელა განსხვავებაა მურჩიელაჯიოს და დვაცეტ აძინ ნოლძევიტს შორის…

ჯერ ჩართვას 27 საათი მოუნდა…მერე ოპერას ჩართვას 16 საათი,მერე გამახსენდა რო ოპერას დედა ქონდა შეურაცხყოფილი და სანამ კონტროლ პანელს და ადდ რიმოვ პროგრამს გავხსნიდი მანამდე კაი ქაფქაფა ჩაის დალევაც მოვასწარი….

მერე ოპერის დაყენებაში თვალების მასაჟიც მოვათავე და შევუდექი მარა რას შევუდექი….

რა ჩემ ფეხებს შევდგომოდი ამ დამპალ კომპიუტერზე 40 გბ მუსიკის მეტი არაფერი მაქ…

და ყველაზე ცუდი ინეტი ხვალ მეთიშება გაურკვეველი ვადით..

ეს დროც კრედიტით მაქ აღებული მეორეჯერ ზედიზედ…

კიდევ კაი გარეთ გასვლას მაინც ვახერხებ უკვე მარა…მანც ვერ ვარ შეჩვეული ჯერ…

ვიღლები ამის დედაც…

ჰოდაკიდემნდა დავამატო რაღაც…

ჰო ჩემი ძმაკაცი მეჩალიჩება წამოდი ჩემთან სამსახურში ვაკანსიები არიო..

ჰოდა ეხლა რა ვქნა არ ვიცი იმიტომ,რომ ინგლისური უნდა იცოდე სალაპარაკო დონეზე რაც ჩემგან ცოტა შორსაა…(ცოტა შორსაა,ძან შორს კიარა ცოტა,აიცოტა რა,ცოტა რო ვივარჯიშო გამოვასწორებ მაგას)…
ჰოდა მე კიდე არ ვიცი ეხლა რა ვქნა თან პახოდუ სამუშაო გრაფიკია ისეთი რო ციმბირის შახტიორებს შეშურდებათ…

ჰოდა მოკლედ არ ვიცი რას ველეწო….

ჯერ კიდე ტრაკში ვარ…

ძალიან კარგის ტრაკში…

ნუ ერთია რო კომპიუტერიმინდა მაგრა…

მევასება ეს თამაშები და შემეცით…

2009 წელი,მეორე თვე,მეოთხე დღე….

ყველაფერი 1989 წლის ივლისში დაიწყო(ჩემი გამოთველბით რა თქმა უნდა)… ანუ ჩაისახა ბავშვი(ა პადრობნასწიახ ნე ბუძიმ)… ჩასახვიდან ოთხი შემდეგ მთელი მისი ჯერ კიდევ შეუძენელი ოჯახი კინაღამ ამოწყდა…მანქანში ორი ოჯახი იჯდა…ორი დედა,ორი მამა,ორი სამი წლის პატარა ბავშვი და ორიც მუცლად მყოფი ბავშვი,ერთი ერთი თვის, მოერე ოთხის… ამ მანქანს უკნიდან ისე შეეჯახა მეორე მანქანა რომ ჯერ დააბზრიალა(და არა დაატრიალა),შემდეგ ხეს შეაჯახა,ამოატრიალა,კიდე დაატრიალა,მეორე ხეს შეაჯახა და სულ ზურგზე დააწვინა… ყველანი გადარჩნენ… უბრალოდ ოთხი თვისმუცლად მოყფი ბავშვის დედამ თირკმლის სერიოზული დაზიანება მიიღო,მამამ კუნთი გაიჭრა და დამ თავი გაიტეხა… მეექვსე თვეს ამ ჯერ კდევ დაუბადებელი ბავშვის დედა ცუდად გახდა,გასივდა, მიუხედავად იმისა რომ თითქმის ვერაფერს ჭამდა… მეშვიდე თვის მიწურულს კი მასში ცილების და წნევის რაოდენობამ დასაშვებ ნორმას ორჯერ გადააჭარბა…მერვე თვის პირველ დღეს გააქანეს დედა საავადმყოფოში მკვდარი….ათასი წამალი და საწამლავი დაალევინეს,ათასი ნემსი გაუკეთეს და გააცოცხლეს…. მამას არ უნდოდა მეორე ბავშვი უდედოდ…დედა კი უნდოდა უბავშვოდ…ამიტომ დედის გადარჩენა მოითხოვა შეშლილმა… დედას ეუბნებოდნენ რომ ბავშვი უდიდესი წნევის და უამრავი ცილის ქვეშ იმყოფებოდა მთელი ორი თვის მანძილზე,ამიტომ დაიბადებოდა დაახლოებით ერთი კილო,გონებრივად და ფიზიკურად განუვითარებელი,მაგრამ დედამ თავი გადადო და ბავშვი არ მომიკლათო შეეხვეწა ექიმებს… და მერვე თვის მეოთხე დღეს დედა მეორედ მოკვდა…და სწორედ ამ სიკვდილის დროს,საღამოს ხუთის ნახევარზე საკეისროდ კვეთით გავჩნდი მე… 3 კილო და სამასი გრამი…ულამაზესი ბავშვი(ფაქტები მაქვს….)… და აი უკვე დღეს,ზუსტად არა მაგრამ დაბადებიდან თითქმის ოცი წლის შემდეგ,2009 წლის მეორე თვის მეოთხე დღეს დადგა ჩემ დღეობაც….

20 წლის გავხდი ხალხნო….